verwacht / THEN as NOW 

31 oktober t/m 20 december

AKMAR

Silvia Martes

Sophia de Koningh

 

In het oudste Teekengenootschap van Nederland vervormt, verstilt en vergaat de tijd in de tentoonstelling THEN as NOW Kunstenaar AKMAR maakt nieuwe werk, Silvia Martes toont twee films en het bloemstilleven van Sophia de Koningh (1807-1870) komt uit het depot van het Dordrechts Museum tevoorschijn.

Het verleden is continu om ons heen en leeft in ons gevoel en onze herinnering, maar ook in objecten. Een mes, lepel en vork bijvoorbeeld: hun vorm of gebruik zijn nauwelijks veranderd sinds de 16e eeuw. Maar tijd tikt ook voort. Zie alle (computer) technologie, onze mobiele telefoons maar ook ons denken. Toch kost het nog altijd moeite om niet te handelen vanuit een gewoonte en met open blik te kijken naar wat we doen en hoe we ons gedragen. De tentoonstelling THEN as NOW roept vragen op over hoe het voorbije heden te integreren en hoe verlies ruimte te geven in de toekomst.

Vanitas – letterlijk vertaald ijdelheid en leegheid - is een nieuw onderzoek van AKMAR dat gaat over de digitale vergankelijkheid, die de drang of eigenlijk dwang om te consumeren oproept. ‘Omdat dit een breed gegeven is zal ik mij concentreren op de virtuele bloem. Het werk refereert aan de bloemstillevens uit de 16e eeuw.’ AKMAR zocht naar gedigitaliseerde bloemen opgeslagen in beeldbanken. Ze vergelijkt de resultaten uit de verschillende tijden, generaties en versies. Computers van nu spreken een andere, nieuwere taal en lezen deze oude data niet meer zoals het hoort. Hierdoor lijkt de machine patronen, vormen en kleuren te vervormen en abstraheren. Middels grote video-installaties toont AKMAR dit bijzondere onderzoek en de daarbij horende nieuwe vormen. Een 3D printer produceert tijdens de tentoonstelling vormen die misschien niet meer op bloemen lijken, maar wel alle data en seizoenen nog dragen. De tijd en taal van toen, in het hier en nu.

Het paneel van Sophia de Koningh toont zo’n traditioneel bloemstilleven waar AKMAR over spreekt. In 1846 werd dit werk door het Dordrechts Museum aangekocht. Ze was hiermee de eerste vrouwelijke kunstenaar in de collectie. Op het moment wordt het werk gerestaureerd en klaargemaakt om na lange tijd weer getoond te worden.

Silvia Martes zal de toeschouwer verder bevragen over tijd, materialisme en drang om te willen bezitten. Haar film As Things Go vertelt over de liefde voor dingen, mensen en momenten, maar vooral ook het verlies daarvan. Het verlorene blijkt ergens anders voort te bestaan, in een andere context, in een ander universum. De film The restless dread of some(thing) evil gaat ook over loslaten, namelijk het bewust en gewild laten verwijderen van lichaamsdelen, zoals een tong of zelfs een hart, met de bedoeling een langer of beter leven te krijgen.

© 2018 door Pictura

Voorstraat 190 3311ES Dordrecht

  • Facebook Social Icon
  • YouTube Social  Icon
  • Instagram Social Icon