top of page
ARCHIEF 2024
WEEFSEL VAN VERHALEN

23 maart – 28 april 2024

 

 

In de expositie Weefsel van Verhalen verbinden schijnbare tegenstellingen het werk van Mirjam Somers en Marie Claire Gellings. Op het eerste gezicht lijken de twee benaderingen van het werk en de expositie ver uit elkaar te liggen, maar als je onbevangen de expositie kan ontvangen merk je hoe niet alleen de afzonderlijke verhalen geweven zijn maar ook hoe de beide werelden met elkaar verbonden worden.

 

 

Marie Claire Gellings, Het huis van mijn herinneringen

 

Ik verzamel herinneringen, dat is het materiaal, het weefsel waar ik mee werk. Het weefgetouw waarop ik het maak ben ik, zijn mijn handen, de handen werken en wat komt eruit? Het patroon van mijn manier van kijken en ondergaan, de lagen in mijn werk, de lagen in wat ik zie, de lagen in textiel.

Het werk ontstaat vanuit de rommel die herinneringen creëren en alhoewel het prettig is enigszins vanuit chaos te vertrekken is er tijd en ruimte nodig om op te ruimen en overzicht te krijgen, om connecties zichtbaar te maken in een meer gestructureerd archief. Uit de chaotische veelheid wordt een eenheid gecreëerd, een verhaal.

Om kort gezegd de verloren verbindingen te vinden en te verbeelden, om thuis te komen in het werk, om het werk een thuis te geven.

Vanuit praktisch en theoretisch onderzoek worden verbanden gelegd tussen alle onderdelen en ideeën. Onderdelen van oude en nieuwe werken worden gebruikt en hergebruikt. De assemblages/collages die daaruit voortkomen zijn nooit klaar, het spel met vormen is het eigenlijke werk. In collages en assemblages worden vormen en lijnen gecombineerd. Tijdens

het maken bepalen de materialen welke richting het werk uit gaat. Later, op de plek van de expositie, bepaalt de ruimte hoe werk er uiteindelijk uitziet.

 

In de tentoonstelling Weefsel van verhalen dwaalt de bezoeker door mijn visuele geheugen. De gordijnen bepalen de route, de verspreide objecten vertellen de verhalen, de kijker maakt de verbindingen.

 

 

Mirjam Somers, Silent Sirens

 

Beeldend kunstenaar en filmmaker Mirjam Somers reflecteert in haar werk op een antropocentrische wereld en de hierdoor gecompliceerde, gemankeerde relatie tussen de mens en de andere dieren. Haar werken hebben zowel een duister, verontrustend als meditatief karakter. Ze vormen eigen werelden waarin liefde en onderdrukking, schoonheid en gruwelijkheid, dromen en nachtmerries elkaar in balans houden.

 

Silent Sirens

Driehonderd tekeningen gemaakt in even zoveel dagen tijdens de covidpandemie zijn het uitgangspunt voor het project Silent Sirens. De zoektocht naar de verhalen achter deze tekeningen hebben geleid tot een ruimtelijke installatie die voortdurend in ontwikkeling is en bestaat uit tekeningen, maquettes, filmscenes en muziek. De installatie vormt de prelude van het meerjarige en omvangrijke filmproject Silent Sirens.

In Weefsel van Verhalen laat Somers de nieuwste fase zien van haar zoektocht en toont ze een landschappelijke maquette als een ronddraaiend panorama, visualisaties van een eiland als setting van haar toekomstige film en een maquette van een theater met daarin projecties van enkele personages. Het theater is daarbij opgebouwd als een diorama, waarin één van de personages Mirim zich heeft teruggetrokken; een gebroken persoon omgeven door een decor dat gruwelijke taferelen tussen mensen en dieren verbeeld.

 

Binnen het filmproject Silent Sirens werkt Somers met verschillende professionals samen:

Met Gerwin Luijendijk voor de muzikale composities, zang en acteerwerk . Met Petros Mousios en Zara Olsson voor 3D animaties, met Bas Czerwinski voor het camerawerk en met Charly van Rest voor de Soundscapes .

 

Het project Silent Sirens wordt mede gefinancierd door CBK Rotterdam, Gemeente Rotterdam en Het Nederlands Filmfonds. 

02_Silent Sirens, videostill,, Mirjam Somers.jpg

Mirjam Somers, Silent Sirens

01_Marie Claire Gellings.jpg

Marie Claire Gellings, Het huis van mijn herinneringen

weefsel (1).jpeg
LYRISCHE ABSTRACTIE 2

23 maart – 28 april 2024

Als je niet weet waar je heengaat, brengt elke weg je daarnaartoe.

 

 

Dit citaat van de Engelse diaken, wiskundige en schrijver van kinderboeken Lewis Carroll zou het uitgangspunt kunnen zijn van de expositie ‘Lyrische abstractie’ in Teekengenootschap Pictura. Het geeft aan dat het kunstwerk als einddoel, niet persé het resultaat hoeft te zijn van een logische gedachtegang, maar dat het de gevoelsmatige weergave is van wat de maker overkomt. Hierin schuilt een verschil tussen de lyrische en de geometrische abstractie waarbij de rationele exponent sterk aanwezig is.

 

Dit betekent dat de lyrische kunstenaar steunt op zijn inspiratie (bezieling, creatieve gedachte, onderwerp, thema of beïnvloeding) en gebruik maakt van zijn optimale vrijheid van handelen. En ook dat hij kansen geeft aan het ongewisse, aan het toeval en aan de intuïtie. Intuïtie niet als iets irrationeels, geen ‘zesde zintuig’, maar als een gevoel dat gebaseerd is op jarenlange ervaring. Wie intuïtief handelt doet gevoelsmatig wat in hem opkomt, maar dit gebeurt uit kennis en ondervinding en moet niet worden verward met impulsiviteit.

De vier exposanten hebben de gevoelsmatige aanpak gemeen maar hebben hun eigen inspiratiebronnen.

 

Ron Gennisse, lithograaf (steendrukker) vindt inspiratie in zijn persoonlijke belevingswereld. In het zoeken en vinden van vrijheid, of in het ontbreken daarvan. Het wit van het papier is bij hem nadrukkelijk aanwezig, als het licht dat hij de toeschouwer wil aanreiken.

 

Antoinette Kok ontleent haar inspiratie aan muziek. Zij zoekt naar mogelijkheden om muziek rechtstreeks uit te beelden op papier. Haar intuïtie, haar op herinnering en ervaring gebaseerd gevoel, uit zich in muzikale ritmische creaties.

 

Dina Vos vindt haar inspiratie in de natuur. Zij geeft gestalte aan het geestelijke, het transcendente, dat wat het zintuiglijk waarneembare te boven gaat. In haar werk schept zij plaats en ordening voor haar ervaring met ruimte, tijd en stilte.

 

Jan Wagner verwisselde zijn figuratieve werkwijze gaandeweg voor een meer abstracte weergave. In zijn huidige werk dat geen enkele verwijzing meer heeft naar de zichtbare werkelijkheid, spelen licht, kleur, vergankelijkheid en oneindigheid een rol. Zijn favoriete tekenmateriaal is pastelkrijt.

vergankelijkheid (1).jpg

Vergankelijkheid, Jan Wagner

geometrische tuin-2024-23x23-2.jpeg

Geometrische tuin, Dina Vos

caroussel (1).jpg

Carrousel, Ron Gennisse

LA-2 (1).jpeg
huis clos voor site.jpg
uitnodiging lyrische abstractie.jpg
esca (1).png

DEELNEMENDE KUNSTENAARS ESCALEREN:

Helmut en Abe Smits | Joep Brouwer | Marijke Breuers | Mel Chan | Robin Becker m.m.v. Esther van Zoelen, Doni Dubbeldam, Jolande Vermeulen, Babs van Hugten en Sven Schrandt | Aleida van Dijk | Lee Mc Donald | Lío Spinnewijn | Polina Shuvalova | Puck Kroon | Ingrid Adriaans | Karina Puuffin | Lau Man-Pan | Lotte Werkema | Yawen Fu | Annelies Toebes | Babette Kleijn | Merel Roijaards | Roos van Geffen | Sjors Smit | Gwen Stok | Jolanda Linssen | Selma Hengeveld | Tina Urban | Trickster  

bottom of page