PICTURA / PROJECT WEKEN

06.10.2020 - 18.10.2020

Deelnemende kunstenaars:
Astrid Meijer
Bas van der Kruk
Evelien de Jong
Julien Thomas
Marie Claire Gellings

Vijf kunstenaars krijgen de mogelijkheid om twee weken lang te werken in de zalen van Pictura. Elke kunstenaar heeft een eigen project en zal hiervoor nieuw werk ontwikkelen. Tijdens de projectweken is Pictura open tijdens reguliere tijden. In de zalen is werk tentoongesteld en zijn de kunstenaars aan het werk. Dit proces wordt ondersteund door speciale mentoren die met de kunstenaars in gesprek gaan, bezoekers zijn van harte uitgenodigd hieraan bij te dragen.

Astrid Meijer woont en werkt in Rotterdam en heeft een propvolle atelier verdieping in haar huis. Haar ‘schatten’ bestaan uit waardeloze gevonden materialen met sporen van een geschiedenis. Daaronder zijn ook 1000 verzamelde handschoenen! Een soort Wunderkammer, maar zo langzamerhand raakt Astrid verstrikt in haar verzamelde materialen en verlangt zij ook naar een oningevulde ruimte.

De op drift geraakte handschoen draagt sporen van een gebruiker, maar krijgt daarvan losgeraakt een eigen identiteit en beeldkracht die Astrid onderzoekt en na 20 jaar nog steeds blijft fascineren. In de projectweken wilde zij aanvankelijk uitproberen hoe de verschillende handschoen werken elkaar beïnvloeden wanneer zij worden samengebracht in een grote ruimte.

Dit voorjaar stuitte Astrid op een verweesde verzameling ballen van een verzamelaar, waarbij een tot de draad versleten voetbal voor haar ogenblikkelijk een metafoor werd voor een versleten planeet. Tijd voor nieuwe beelden.
 

Astrid Meijer kijkt met een scherpe blik door bestaande materialen heen om de verborgen en vaak onbedoelde beeldkracht ervan te peilen. Vervolgens worden deze met minieme ingrepen getransformeerd tot nieuwe beelden.

Bas van der Kruk Ik ben een queer maker die werkt met dans, verf, geluid en tekst. Mijn motto is create, share and celebrate.
 

Ik heb klassiek ballet en moderne dans gestudeerd en vervolgens toegepaste ethiek. Collectieve ervaringen en het collectieve geheugen fascineren me. Ik probeer met mijn werk ervaringen te creëren. Ik wil dat wat ik maak het moment viert waarin het is gemaakt, de mensen die het ervaren en de vrijheid die ik voel om een plekje op deze aarde te claimen.
 

De Covid-19 lockdown heeft me bewust gemaakt hoe belangrijk het is om plek te kunnen claimen. De eerste keer dat ik weer in het centrum van Rotterdam was, werd ik door een vreemde uitgescholden voor kankerhomo. Een grotere afstand tussen hoe fijn en beschermd ik me thuis had gevoeld en de hardheid van buiten kon bijna niet. Daarbij kwam dat ik me besefte dat ik voor de lockdown regelmatig werd uitgescholden. Ik vond het normaal. Wat een wake up call! Tijd om mijn eigen narratief te bepalen en ruimte te claimen. Ik heb de vrijheid om zelf te definiëren wie ik ben. Om open en vriendelijk te zijn. Om nieuwsgierig en enthousiast te zijn. Om queer en mooi en ook lelijk te zijn. Om mannelijk en vrouwelijk te zijn. Om seksueel, sensueel, intellectuele en emotioneel te zijn. Om een lichaam, in de ruimte, met anderen te zijn.

 

Het werk van Evelien de Jong is groots, uitbundig, grenzeloos, fantasievol, maar tegelijkertijd ook heel intiem. De wereld, de toekomst en haar directe omgeving zoals haar familie krijgen een plek in haar werk. 

 

Tijdens de projectweken in Pictura blikt Evelien terug op het leven van haar ouders, die beiden recent met tussenpozen van 2,5 jaar, op 65 jarige leeftijd zijn overleden. In de installatie 'There are many ways to say goodbye: GOODBYE' gaat ze alles een plek geven.

Carpe Diem et Memento Mori (pluk de dag en gedenk te sterven)

Julien Thomas. 'My research at Pictura considers the relationship between light and time. Albert Cuyp was known for his depiction of the Dutch light. He painted at a time in which the skies played a pervasive role in understanding and participating in daily rhythms; and he also painted during the Dutch Golden Age when globalization was becoming an ever-present facet of Dutch (and global) culture. 

Hundreds of years later, the relationship between time and light has shifted dramatically. The Dutch landscape is now filed with artificial light from greenhouses, and our devices are the most pervasive markers of time. Through a series of parametrically-designed screens, I aim to create an experience of light as time once again; this time in an altered configuration.'

Marie Claire Gellings. 'In mijn kunstenaarspraktijk heb ik me met veel technieken, materialen en uitgangspunten beziggehouden.

Tijdens mijn masterstudie Artistic Research aan de U.V.A. heb ik theoretische inzichten en verbanden gelegd tussen mijn wijdverspreide interesses en ideeën.

Ik mis die verbanden in mijn praktische werk, er zijn nog te veel brokjes en beetjes van alles, ik ben daarin doorgeschoten in veelheid er lijkt een onoverzichtelijke chaos te ontstaan. Alhoewel ik het prettig vind enigszins in chaos te verkeren is het nu tijd om op te ruimen en overzicht te krijgen, om verbanden zichtbaar te maken in een meer gestructureerd archief.

De tijd in Pictura wil ik gebruiken om die verbanden visueel te onderzoeken. Uit de chaotische veelheid een eenheid creëren.

 

Om kort gezegd de verloren verbindingen te vinden en te verbeelden, om thuis te komen in mijn eigen werk, om mijn werk een thuis te geven.'

© 2018 door Pictura

Voorstraat 190 3311ES Dordrecht

  • Facebook Social Icon
  • YouTube Social  Icon
  • Instagram Social Icon